از مجموع آیات
قرآن کریم چنین استفاده میشود که انسان به دنیا آمده است تا آن راهی را که عمق
جانش به او میگوید، یعنی راه توحید را یپیماید. راهی که صد و بیست و چهار هزار
پیامبر برای
توجه دادن به آن آمدهاند، راهی که در قرآن کریم «صراط مستقیم» نامیده شده و در سورۀ
حمد به آن اشاره شده و دست کم روزی ده مرتبه در نماز هدایت به آن راه را از خدا میخواهیم
و میگوییم: «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ». خداوند متعال در قرآن کریم میفرماید: این راه مستقیم است، از آن
پیروی کنید و مواظب باشید که از راههای غیر از آن تبعیّت نکنید که ضلالت است. در
خطبهای از امیرالمؤمنین«سلاماللهعلیه» آمده است: جادۀ اصلى که انسان را بهمقصد میرساند، فقط راه ميانه
است و راههای انحرافی بهسمت راست و چپ، گمراهى است. به این نکته هم توجه داشته
باشید که راه مستقیم خداوند، از مو باریکتر، از شمشیر برندهتر و از آتش سوزانتر
است. انحراف، ولو خیلی کم هم باشد، دیگر راه مستقیم نیست. اگر یک انحراف آمد ولو
خیلی کم، همین انحراف کم است که هر چه جلوتر برود از راه مستقیم دور میشود، از
راه خدا دور میشود.
ادامه...